AED - Emiratische dirham

In het begin van de 20e eeuw begonnen de Verenigde Arabische Emiraten Britse Sovereign-goudmunten en Maria Theresa Thalers te gebruiken; andere valuta, zoals de Indiase Roepie, circuleerden ook binnen het land. In 1959 namen ze de Perzische Golf Roepie aan, uitgegeven door de centrale bank van India, met een waarde gelijk aan de Indiase Roepie.

De devaluatie van de Indiase Roepie in 1966 had directe invloed op de waarde van de Golf Roepie, dus reageerden de VAE door hun eigen valuta in te voeren. Ze namen de Saoedi Riyal aan als tussentijdse valuta en datzelfde jaar vervingen ze het door de Qatar en Dubai Riyal op pariteit. Alle emiraten - met uitzondering van Abu Dhabi, dat de Bahrein Dinar gebruikte - gebruikten de Qatar en Dubai Riyal tot 1973, toen de Verenigde Arabische Emiraten Dirham werd opgericht. In 1978 nam de Dirham een vaste wisselkoers aan ten opzichte van de speciale trekkingsrechten van het Internationaal Monetair Fonds. Het werd vervolgens in 1997 opnieuw gekoppeld aan de Amerikaanse Dollar tegen een koers van 1 USD naar 3,6725 AED.